bunu söylemeden önce arkada ilkkanın yılmazı övdüğü anları duyuyoruz .Yılmaz senden daha iyisini duydum derken arkadaşının samimi bir şekilde söylediği övgülerden bahsediyor olabilir

Yorumunuz için ben de size teşekkür ederim. Nazilli’de çekilmiştir diye tahmin ediyorum, tahmin haricinde böyle bir bilgi hatırlamıyorum. 🙂

Bu listeyi 4. sezon sonunda güncellemiştim, 5 ve 6. sezonun klasik çizgiden sapması beni biraz üzdüğünen (yine de birçok bölümü defalarca defalarca seyrettim) güncelleme gereği duymadım; sizce nereye eklenmeli, buradaki hangi bölümleri elerdiniz?

Dizi, Mary Shelley’nin Frankenstein romanından esinlenerek yapılmış bir roman. Bu roman bana göre müthiş ve vazgeçilmez bir bilim kurgu eseridir. Nitekim doktor Frankenstein isimli ana karakterin bilim ve felsefeye tutkusu, kitabın içerisinde bulunan ve insanı çıkmaza sürükleyen pek çok etik sorusunun varlığı, yaratığın hayatının tasviri ve diğer pek çok önemli mesaj kitabı benim için vazgeçilmez yapıyor. Ayrıca bir yaratığın canlandırılması fikri, insanın yapısını anlamakla direkt olarak bağlı olması beni zaten bu gibi konulara sürüklüyor.

Dizide yine bu ana fikir tam olarak olmasa da yerli yerine işlenmiş. Ana fikir olması gerektiği gibi. Fakat ana fikri uygulama konusunda farklı bir düşünceye sahibim. Özellikle ana karakterin tepkileri çok yersiz. Madem ki bu adam insanın ne olduğunu biliyor, tepkilerinin neye göre de şekillenmesi gerektiğini bilmeli. İlla ki bu fikrin bilinmesine de gerek yok. Karakterin bakışları çok durgun, sürekli… Bakışları tutkuyu, hakikate ulaşma hırsını ve isteğini yansıtmalıydı ve hareketleri ,jest ve mimikleri, de buna destek olmalıydı. Öte yandan İhsan’ın çılgınlar gibi davranması çok yerinde olmuş fakat o da bazen çok durgunlaşıyor. Bu iki karakterin haraketleri, sözleri, ve bakışları ana fikri yansıtmalıydı.

Sonra kurguyu beğendim. Romanda anlatılan şeylerden yararlansalar da yerinde olmuş. Bazı şeyleri değiştirmeleri, örneğin parçalarla bir insan oluşturmak yerine yeni ölmüş bir insanı canlandırmaları, tutarlı olmuş ve kitabın eksikliklerini kapatmış.

Saygılar…

Teşekkür ederim. Bir gün belki. Fakst TDK zannımca bu zamana kadar yaptığı gibi sadece mazisi olan kelimeleri kovup geçmişle bağı koparmak ve ecnebi lisanlarının istilasına göz yummak harici pek oralı olmayacak. Yaptığı güzel işler de çok ama diğerleri daha çok.

Zaten çıtası bayağı yüksekte. 🙂 Bence her sezon evvelkinden daha iyiydi. Benim beklentim daha da iyi olması sizinki gibi. Bakalım.

Yorumunuz için teşekkür ederim. Katılıyorum. Üstelik onun psikolojisi üzerinde gemide çalıştığı zamanların sirayetini görmek de bence çok güzel gönderme olmuştu. Dediğim gibi sanki normal film süresinde olsun diye icaza hiç uğramamışlar ve işi uzatmışlar. Bence şizofreni sahneleri daha başka olabilirdi.

Yanlışlıkla bir hapı profesöre verdiği için kendinden geçiyor; zira karakter ağır rahatsız. 🙂

Evet, dediklerinizi filmde çok defa doğrulamak mümkün. Ben bunu genel olarak KKF serisi içinde görüyorum, o minvalden bakında yeni bir Kara Komik Film’i seçilse bu da bir bölümü olsa ve süre ona göre olacağından daha icaz olsa belki başka bir sonuç ortaya çıkardı. Yorumunuz için teşekkür ederim.

Yorumunuz için teşekkür ederim. Katılıyorum, Cem Yılmaz standartlarını ziyadesiyle koruyarak kaliteli eserler ortaya koymağa gayret ediyor.

Elbette, büyük oranda katılıyorum. Bir edip olarak üzerinde mesai harcadığım kelimeleri tahlil etmem ve bu denli hassas olmamdan dolayı bazı sözlerim mübalağa kaçabileceği kabul edilebilir diye düşünüyorum. Belki de seviyeyi sokaktaki insana indirdikleri, bir akademik lisanın olmadığı ve her şeyi en basit haliyle 150 ila 300 kelimeyle düşünüp ifade edildiği için bazı şeyler normal geliyor olabilir. Burada yanlış tezahür eden bir şey var zannedersem, zira dediklerimden gayrısı yanlıştır gibi bir fikirde değilim. Diğer yandan yine Araplara yaranmak gibi bir derdimizin hiç olmadığını düşünüyorum; İslam’a yakınlık babından bakarsak da evet. Söylesenize ne konuşulduğu ve düşünüldüğü bilinerek 20 – 30 bin kelimeyle yaşayan bir neslin keyfiyeti nice olurdu? Bunu elimizden alıp “sadeleştirdiler”. Bir gecede olmadı belki ama şu an buradayız. Kastım yalnızca alfabe değil, kelimelerdir. Meselenin ideolojiyle bağlantısı şu, bazı kimseler bunu Atatürk’ün başlattığını bildiklerinden toz konduramaz ama dediğim gibi bundan kendisinin de iğrendiği pek çok kaynakta mevcuttur. Ahir ömründe bundan vazgeçmiştir. Bunu pek öğretmezler. Bir de bunları yalnızca Osmanlı devrinde kullandığımız yanılgısı yanlış, çünkü o alfabeyi dahi ondan çok daha evvelinde kullanıyorduk ki burada Divan üslubu gibi süslü ifadelerden bahsetmiyorum. Elbette kendi içinde değişime uğrayacaktı ama tepeden inme de olmaz, bir akademi olmalı, kelimenin sosyolojik… Her neyse.

Arap misalini niye verdiniz anlamadım, bunun onlarla hiçbir ilgisi yok. Diğer yandan anlam sadece bir misal, daha önce de pek çok defa dediğim gibi bunu şuursuzca yapıyorlar; sırf Arapça kökenli diye bin küsur yıldır kullandığımız mesela’yı atıp yerine Ermenice olarak geçen örneğin’i alıyorlar. Mesela ivedi kelimesi, Türkçe midir, kökü nedir, belli değil; acil’in ne suçu var, çünkü Arapça… Hiç şüphesi kelimelerle düşünürüz ve kelimeler birer kod gibidir zihnimizde; dahası bahsettiğiniz gibi bu geçmiş ile aramızı koparmanın en basit ve en gaddar yoluydu. 2-3 bin değil, son 95 senenin tecrübesine sahibiz bu şekilde; elbette birileri okuyup ve “sadeleştirip” önümüze koyuyor. Hem ben ihtiyaç halinde kelime türetilmesine karşı olduğumu söylemedim, bunun tepeden inme ve cahilce yapılmasına karşı olduğumu söyledim; neden cahilce olduğuna bir misal daha: şart koşmak ibaresindeki şart Arapça kökenlidir diye atılmış (bence Türkçe ağzına çok uygun) geriye koşmak kalmış, ne koşmak şart koşmak, lakin şart olmayın ona Türkçede olmayan ve hiçbir manaya gelmeyen -ul eki getirilerek koşul ortaya çıkmış. Bu hiçbir şey ifade etmiyor. Kelime yerine cümleden veya birkaç cümlelerden oluşan söz kelimesine -cük eki getirilmesiyle onu küçültmeleri ama yine de bir kelime manasının çıkmaması… Herkesin yaptığı doğrudur, fikrine katılmıyorum. Ha, içlerinde çok doğru olanlar da yok mu? Elbette var. Mesela bilim kelimesi, ilim muadili ve her ikisini de severek kullanırım. Hem de bunun milliyetçilikle de alakası yok ki bu milliyetçilikten ne kastettiğinize bağlı. Yazdıklarınızın yarısına bu böyle olmaz dediklerinizi zamanında yaptılar. Şu an bunları o sebeple konuşuyoruz. Son olarak hatıratlardan hareketle bundan rahmetli Atatürk’ün sonradan bu işin rezilliğini görüp “benden sonra vazgeçeceklerine ben vazgeçerim” diyerek hatasını anlamış olduğunu ifade etmek isterim. Onu tanrısı kabul edenlere bu inanılmaz ağır gelecektir ama doğru olan bu. Peyami Safa Bey’in dediği gibi memleketimizde dil ile lisan arasında farkın tasnifi bile yapılamıyor, insanlar zaten ne konuştuğunu farkında değil, ezbere konuşuyorlar. Bunun suçu belki de eğitim sistemimizin ABD mandasında olmasındandır.

I watched the series and they address much more, won’t spoil your watching it. Just think Engin A. is a historian, writer, a person with a concern for Humanity. He wrote Kaçis, and all my respect for having exposed what happens out there and it’s not known by us. My admiration for his professionalism and thanks to Disney + and Hulu for supporting the series.

Smithereens bölümü de öyleydi.

Bence de. Dediğim gibi hiç gereği yoktu ve filmin sınıflandırılmasına uygun değildi.

Evet. Fakat benim Japonya’ya atıldıktan sonra Oppenheimer’ın o hakikatlerle yüzleştiği sahneler, özellikle kürsüde konuşma yaptığı sahne en beğendiklerim arasında.

Ben teşekkür ederim.

Katılıyor ve yorumunuz için teşekkür ediyorum.

Evet, bir yerde haklısınız. Ne demek ben teşekkür ederim.

Katılıyorum, bazen zoraki bir hali varmış gibi geliyor bana da.

Kesinlik harika olurdu.

Bravo.

Aynen, az kelimeyle bazen sayfaların anlatamadığı anlatılabilir.

Hahah! 😅 Harika. Yazımın böyle bir etkinlikte bulunduğuna sevindim.

Herhangi biri olabilir. Dizide belirtilmiyor. O an öylesine de demiş olabilir laf atmak için.

Yilmazin sonda sizden daha guclusunu gordum dedigi kisi kimdi com merak ediyorum?

Teşekkür ederim. Bence izlemeğe değer.

Evet. Burada yorumlar tartıştığımız üzere fazlaca mecaz içeren bir bölümdü. İlk sırayı mı alır bilemedim.

Hangi animeydi ismini hatırlıyor musunuz?

Esasında birçok film ve dizi bulmak mümkün. 😅

Tüm kurulan dostluklar biraz o minvaldeydi. Gençlik dizilerinde genelde bu olmazsa olmaz.

Muharrem Bey çok teşekkür ederim. Bilmukabele. Bir gün… İnşaallah.

Ah, harika! Teşekkür ederiz.

https://youtu.be/neufNLmORSM

Biraz fanatikçe yaklaşıyorum zannedersem. 😄 Bu yüzden buradayız. 😉 Lakin çıkarımlarımın gayet mantıklı bir raddede olduğunu düşünüyorum. Fakat hayır, dizideki bir karaktere benzediğimi kabul etmiyorum. Çünkü üçüne de yakınım.

sen büyülenmişsin senin dizideki ilkkandan farkın yok abi hayet absürt bi dizi ve absürt bir bölüm böyle olduğu için seviyoruz zaten ne detaylara indin be abicim smsmdm kendinide sorgularmısın akıl sağlığın için ricamdır lütfen 🙂

Ben katılmıyorum. Evet, Ledger çok iyi, dahası dendiği üzere olgunlaşmış bir Joker’i canlandırıyor. Joaquin Phoenix ödül konuşmalarında “Şu an Heath Ledger’in omuzları üzerinde duruyorum” der. Kendisine de büyük saygı gösterir. Lakin bu Joaquin Phoenix’in kötü olduğu manasına gelmez. Filmdeki performansı öyle muazzamdır ki nefes alış verişleri dahi büyük bir takdir toplamıştır. Joker filmini güzel yapan Joaquin Phoenix’ın performansı. Dahası kendisi Joker’in Joker oluş hikayesinin bir başlangıcıdır. Yani burada hiç kimse o daha iyi bu daha iyi diye pek karşılaştırması ile fanatiklik yapmaz; belki başlarda olmuştur ama sonrasında kabulleniş hakimdir. İkinci filmin müzikal oluşu bir dedikodu, olsa bile Todd’un bir filmle dahi harika bir yönetmen olduğu fikrine kapıldım. Tabii zevk meselesi, Heath Ledger Joker’i muazzam ve severim ama benim favorim Joaquin Phoenix Joker’i. 😀 Bunu Sinema Kulübümüzde de filmin başlığında tartıştığımızı hatırlıyorum.

Bu arada ben geçenlerde Erol karakterini oynayan Doğukan Uludağ’ın tiyatroda tek kişilik bir piyesini izlemiştim. Bunu ilk seyredişimde fark edince hoşuma gitti; piyeste bir nevi deli rolündeydi; fena değildi.

Yılmaz balkonda sigara içerken Ersoy çay getiriyor. Burada iki notum var. Birincisi Ersoy yermek konusunda ölçüyü kaçırmayalım diyor ama biliyoruz ki sonradan asıl o ölçüyü kaçıracak; o sahneler çok iyiydi. İkincisi, Ersoy gidince Yılmaz uzaklara bakıyor ve kamera sokağın karşısındaki eve odaklanıyor. Acaba yeni bir aşk mı filizleniyor, yoksa başka bir vaziyet mi var? Açıkçası işkillendirdi. 😀

İncelemede pas geçmişim ama Ersoy’u da ele geçirmek için ona kasket vermeleri ve sonrasında kafede Yılmaz ile buluştuğundaki konuşmaları da dikkate şayandı. Zira alt metinde bölümün sunduğu fikrin kırıntıları vardı. Ersoy’un burada Yılmaz’a ne denli sadık oluşunu bir defa daha gördük.

Bu ikinci seyredişimde ilk seyredişlerin ne kadar kıymetli olduğunu fark ettim. Hani bazı filmleri keşke unutup tekrar seyretsek der gibi oldu, finali benim. Fakat şuna dikkat ettim: Çetenin övgü silahı, bazen hakikatleri söylüyor. Zira bu hakikat maskesini takmış övgüler asıl bizleri hakimiyeti altına alıyor. Lakin bu hakikatler çok defa bizlerin şahsi olarak inandıklarımız oluyor. Zira Ersoy ve Yılmaz’a karşı sözlerde bunu gördüm.

Daha öncede dediğim gibi Gibi’yi güzel yapan detaylardır. Burada bazısı yazmak istedim. Bu güzel oldu, diğer bölümlerde de bunu yapabilirim.

Yorumunuz için çok teşekkür ederim, size katılıyorum. Bence bu bölümde Gibi’nin olgunlaştığı bir safhaya girdiğini gördük. Bazı anlarda kahkaha atmamak mümkün değildi. Umarım.

Farklı şeyden bahsetmişim, anladım.

Yanlış anladınız feyyaz yiğit yazardır kendisi güzel sanatlar mezunudur şöyle söylim bir kaç defa bir yerlerde denk gelmiştik söyleşi konferans felan adam müzikle resimle de uğraşıyor işin oyunluculuk kısmı yok aslında gündelik hayatta yılmaz feyyaz yiğittir yani ötesi yok diyebiliriz. Ayrıca hem oynuyor gibiyi hem yazıyor hemde yapımcısıdır. Piyasada bin tane radyo televizyon oyunculuk atölyeleri felan var milyarlik yapımcılar var ama ortada son dört yılda kayda değer bir şeye rasladınız mı merak ediyorum çocukluğumuzda bile şu zamandan bin kat daha üretkendik diye hatırlıyorum hakkını yemiyim.

Onu aradım ama benzer, lakin farklı şarkılar buldum. Etkileyiciydi. Bulunca yazacağım, bulan varsa da yazarsa memnun oluruz. Shazam’a birkaç defa dinlettim. Farklı farklı sonuçlar çıktı. En yakını şuydu: Akelapan – Episode 1

Bölümün son sekansındaki şarkıyı biliyor musunuz?

Tabii olarak, methedilmek nefsimize hoş geliyor. Yorumunuza katılıyorum. Pek tabii doğru. Lakin senaryoyu Feyyaz Yiğit’le birlikte yazıyor, yani o aktör.

bazen icaz daha kuvvetlidir.

Hintçeye benzemiyor mu? Bana öyle geldi.

bu şarkı hangi dilde

Katıyorum. ☄️

Merhaba,
Analiz veya yorum kısmı eğer dikkat ederseniz var, fakat bunun hikaye nezdinde çok az kaldığınız kabul ediyorum. Özeti üzerinden bir anlatım yapmağa çalıştım. Fakat bazı bölümlerde gerektiği kadar dikkat etmemiş olabilirim. Biraz aceleye gelmiş olabilir. Belki de tekrar izleyip üzerlerinden geçmem, eklemeler çıkarmalar yapmam lazım. Alakanız için teşekkür ederim.