Evet. Burada yorumlar tartıştığımız üzere fazlaca mecaz içeren bir bölümdü. İlk sırayı mı alır bilemedim.

id, ego ve süperegoyu işlediklerinin somut kanıtı ersoyun(id) süperegoya(ilkkan) gülerek bakıp “çökeceksin yakında kurtulucaz senden” dediği an, izlerken ne kel alaka lan bu? demiştim, çoğumuz da aynı şeyi demişimizdir:)

Yılmaz’ın Ümran’ın elbiselerini giydiği sahne artık her şeyle rüya olduğunun farkına varılabileceği yerde gözüküyor, elinde ödülü tutarken. Ersoy’la da sevgiliymiş gibi gösterilen sahneler var. Her şeyden biraz olsun tarzı olmuş biraz.

Tam da şuan bu konu hakkında düşünüp aydınlanmıştım. Feyyaz Yiğit ve Aziz Kedi id ego ve süperego üzerine böyle karmaşık bir senaryo kurgulayacak kadar zeki ve entelektüel insanlar, kesinlikle beklerim bunu ve bu şekilde düşününce her karakter ve tavırları öyle anlam kazanıyor ki..

Tabii Ümran Abla’nın bizimkiler için beslediği hisleri de görmek mümkün. Burada da sadece Yılmaz’ın kendisi olduğunu görüyoruz.

Aslında düşününce hem Yılmaz, hem İlkkan, hem de Ersoy, her biri Ümran Abla’yi temsil ediyor olabilir. Zira İlkkan kapının yanından Ersoy’un çıplak şov yaptığı sahnelerde Yılmaz’ın babasını onları fişfişlerken “yoksa benim sizden ne kadar korktuğumu biliyorsunuz” gibi bir şey diyor. Evet, evet üçü de Ümran Abla. Bu bapta baktığımızda da yorumlarda bahsi geçen id, ego ve süper ego felsefesine büründüğü söylenebilir; üçlü arasındaki diyaloglar da bunu doğrulayabilir. Bunun yanında yine dendiği gibi siyasi bir mecaz da kullanılıyor. Rüya diyelim geçelim diyor insan ama işte.

hayır rüyasında Yılmaz kendisiydi.Rüyasında plaket aldığı kısımda durdurursanız plakette yılın en iyi öğretmeni yazıyor, aynı sahnede yarım saniyeliğine Yılmaz Ümran Ablanın saçları gözlüğü ve giysisiyle beliriyor,bu yarım saniyelik sahne zaten bunu tam olarak betimlemek için kullanılmış.Yani hep duymak istediği “en iyi öğretmen” sıfatını da diğer ilişkilerde duymak istediğini de (Feraye’den duydukları gibi) Yılmaz üstünden dışavuruyor rüyasında. Ersoy ise ya zamanında sevdiği bir adam ya da Ümran ablamız Ersoy’a bir şeyler besliyor:) Çünkü rüyanda beni de gördün mü sorusuna suçlu bir psikolojiyle çok kızmıştı.

O yönden düşününce siyasi bir sahada incelenmesi daha münasip geliyor. Hatırlarsanız rüyanın sona doğru gittiği sahnelerin birinde İlkkan, Yılmaz’ın babasını kapının görünmeyen kısmından Ersoy hakkında dolduruyordu, bu ara ikisi birbirine sert bir şekilde bakıyor idi. Bu bapta değerlendirdiğimizde çok mantıklı. hem yorumunuz hem beldemiz hakkındaki iltifatınıza teşekkür ederim.

Mümkün. Tam sürrealist bir bölüm olmuş diyebiliriz.

Evet, bu yöndeki teşbihler de mümkün olabilir. Evvelce dediğim gibi farklı manalar vermek ve yormak mümkün. Belki masa da bir türlü gerçekleşmeyen hayalleri temsil ediyordu. Belki bu başkasının hayalleridir ama o yapmak mecburiyetindedir… Sizin dediğinize göre eğer Ersoy’u kendisi yerine koymuşsa bilinçaltı, o yorgunluğu anlamak bu bapta mümkün. O Belde’de (kısaca belde, beldemiz vs. deriz) zaten dışarıda kendimiz gibileri bulamadığımız için sığındığımız bir yer olarak barınırız. Bir melaz-i hülya, yani hayal sığınağıdır bizim için. Belki kaydolup forumumuza da iştirak edersiniz. Daha çok edebi bir teksif söz konusu olsa da bunu hususi olarak sinema-tv üzerine yaymağa çalışıyorum. Yorumunuz için teşekkürler.

Bu bölüm zannedersem bir şiir gibi olmuş. Düşünüldüğünde çok farklı manalar vermek mümkün oluyor diğer yorumlarda da gördüğüm kadarıyla. Bence dedikleriniz saçma değil, gayet çıkarılabilir şeyler. Bu bölüm hakkında fazla detaya inmedim diye üzülüyordum, fazla icaz yazmışım; lakin gelen yorumlar ile derinleşmek memnun etti. Gerçi her zaman yorumlarda beklediğim şey budur. Dönecek olursam siyaset üzerinden bir teşbihin yapılması yerinde. Dedikleriniz bana mantıklı geldi. Kıymetli iştirakiniz için teşekkür ederim.

Çok doğru; id, ego ve süperego babında üçlüyü sınıflandırmak mümkün görünüyor. Dahası Ümran Abla’dan beklenir. Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Nedense bu bölüm üzerinde diğerlerinde olduğu gibi duramadım veya istemedim. Lakin baktığımda fazla icaz bir inceleme ortaya çıkmış. Fakat yorumlar kısmında bölüm hakkında tartışmak ve fikir alışverişi yapmak ile esasında benim için analiz sizlerin vasıtası ile devam ediyor. Diğer yazılarıma da beklerim; tavsiyenizi aklımda tutacak ve diğerlerinde daha aheste duracağım.

Bolumde kopekten korkan aslinda Ersoy, Ersoy da bana kalirsa Umran’in bastirmaya calistigi id egosunu simgeliyor. Surekli olarak kakam var, aciktim diyerek diledigini diledigi zamanda soyleyen ve bu sirada Ilkkan ya da Umran’in babasi tarafindan susturulmaya, uzerinde otoriter baski kurulmaya calisilan bir karakter. Umran da yuksek ihtimalle su an kopeklerden eskisi kadar olmasa da hala korkuyor ve bunu belirtmek istemedigi icin ruyasini anlatirken de yine kopekleri seviyormus gibi bahsediyor, tipki babasindan iyi bahsetmesi vs. gibi. Dizideki esyalardan 80li donemlerde oldugu yonundeki analiziniz ve dizinin 1. sezon 1. bolumunden beri evde ayni esyalarin oldugu gercegi birlikte degerlendirildiginde birazcik daha kapsamli bir analiz yapmaniz gerektigi ortada.

İlkkan’a karşı ben de aynen öyleyim. Şayet rüya olduğunu anlayınca sakinleştim. Tekrar belki bir müddet sonra izlenir ama mesela şu an bir bölümü tekrar seyretmek istediğimde bu bölümü izler miydim, ihtimali düşük. Fakat dediğim gibi her bölümün ayrı zevki var.

Havlayan köpekler Ümran Abla’nın aşırı köpek sevgisinden ileri geliyor; gözden kaçırmış olabilirsiniz, sonunda Yılmaz “demek köpekleri çok seviyorsun” gibi bir ifade kullanmıştı ona. Bu biraz şiir gibi, bulmak istenildiğinde illa mecaz (metafor) bulunur; masa bana rüya saçmalığı gibi geldi. 😀 Bir de bunun bir rüya olduğu Yılmaz’ın İlkkan’a “kuki” diye hitap edişinden de belli oluyordu; çünkü Yılmaz hiçbir zaman insan içinde öyle bir şey demezdi. Nedense bir şey rüyadır diye bitirildiğinde bana ehemmiyetsiz geliyor. Fakat yine de her zamanki gibi Gibi’yi seyretmek iyi veya kötü olsun zevkli.

Evet, yazıda çok detaya inmedim ama tespitiniz çok iyi. Her bölümde bu tarz ince detaylar ziyadesiyle var ve üzerinde durduğunda memnun ediyor. Lakin “en” zekice olanı mı, bilmiyorum. Tabii diğer yandan İlkkan’a karşı tavrını da net olarak ifade ediyor rüyası. Güzel, rüyası aslında onların mecazi olarak muhayyilesindeki hallerini yansıtıyor. Bu yönden ele alındığında hoş. Lakin yine de nedense gerilerde tutuyorum bölümü. Elbette bölümler arası bir rekabet söz konusu değil. Fakat belki çitayı o kadar yukarı taşıdım ki yeni bölümlere o gözle bakıyorum. Biraz yumuşatmalı. Yorumunuz için çok teşekkür ederim.